บทที่ 94

พายุอารมณ์ที่คาดว่าจะปะทุขึ้นกลับเงียบสงัด

ภูริณัฐเพียงแค่นั่งฟังอย่างสงบนิ่ง สายตาที่จดจ้องมาที่เธอปราศจากเปลวเพลิงแห่งความโกรธเกรี้ยว

ทว่าหลังจากความเงียบงันอันน่าอึดอัดผ่านพ้นไป เขาก็ค่อยๆ ก้าวเท้าเข้ามาใกล้ นัยน์ตาสีรัตติกาลคู่นั้นลึกล้ำจนมองไม่เห็นก้นบึ้ง มันกำลังปั่นป่วนไปด้วยความคลั่งไคล้อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ